Abortus is één van de meer ingrijpende en waarschijnlijk het meest controversiële aspect van de menselijke vruchtbaarheid. Of eigenlijk vooral de vrouwelijke vruchtbaarheid, want naast fysieke redenen lijken mannen nog altijd minder verantwoordelijkheid te (hoeven) dragen rondom dergelijke besluiten en de gevolgen ervan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de legalisering van abortus in veel landen samen is gegaan met de emancipatiegolven van vrouwen.

Inmiddels valt in Nederland abortus ook onder `Baas in eigen buik’ en dat is maar goed ook. Natuurlijk is een abortus ingrijpend, maar een illegale abortus is dat ook en is daarnaast nog enorm gevaarlijk. Het recht op abortus hangt dus samen met de positie en rechten van vrouwen in een samenleving.

Er wordt veel onderzoek gedaan naar abortus. Goed onderzoek begint met waarneming en in dit geval betekent dat registratie van het aantallen abortussen. In Nederland gebeurt dit vrij nauwgezet door de Rutgers Nisso Groep in opdracht van de Stichting Samenwerkende Abortus klinieken Nederland (StiSan) . Vele andere landen registreren ook, zodat het zelfs mogelijk wordt om vergelijkingen tussen verschillende landen te trekken en op basis daarvan conclusies te trekken en eventueel beleidsaanbevelingen te doen. Of gewoon om de positie van vrouwen te bewaken.

In Europa worden veel van dergelijke statistieken van de lidstaten verzameld bij Eurostat. Maar juist van deze abortusregistraties niet meer. Of het waar is weet ik niet (ik heb geen ‘primaire’ bronnen) maar opvallend is wel dat de gegevens over abortus tot 2005 beschikbaar zijn op eurostat, terwijl van vele andere thema’s de gegevens al tot 2006 zijn bijgewerkt. In ieder geval zou dit uitgezocht moeten worden. Wie weet hier meer van?

In de wandelgangen hoorde ik, dat dit is om de Polen tevreden te stellen. Uitbreiding van Europa is prima en ook het doen van concessies daarvoor (we moeten nu eenmaal samenwerken), maar dit is mij een brug te ver.

Het is juist het aartsconservatisme van veel Polen dat de rest van Europa tegen de borst stuit. Liepen onze Europarlementariërs onlangs niet mee in een homo-belangen demonstratie in Polen? Zijn we niet bezorgd over de positie van vrouwen aldaar? Natuurlijk is het (voorlopig) aan Polen of zij abortus al dan niet legaal laten gebeuren en natuurlijk is het (voorlopig) aan Polen om te besluiten of ze het aantal abortussen dat uitgevoerd willen registreren. Maar het is toch niet aan Polen dat de rest van de Europese landen hun registraties niet centraal mogen publiceren?