Sport + Sociologie = Sportsociologie?

Sociologen komen nogal eens in de aandacht, wanneer ze zich vertonen in de media. Op zich lijkt me dat alleen maar wenselijk: een beroepsgroep met een bepaalde opvatting die zich mengt in het maatschappelijk debat. Je laat dan natuurlijk echt zien wat je waard bent.

Maar wat me altijd opvalt, is dat er zoveel verschillende soorten sociologen lijken te zijn. Bijvoorbeeld die ene keer dat er een sportsocioloog op televisie was. Of een criminaliteitssocioloog. Later was er weer een beleidssocioloog op de radio. Mijn spellingscontrole heeft behoorlijke moeite met deze termen, en hij is niet de enige.

Waarom heb ik zo’n moeite met al die soorten sociologen? Simpelweg, omdat ik denk dat er maar één soort sociologie is. Dat is een sociologie, die zich vragen stelt over verhoudingen in de samenleving. Misschien zijn dat vragen over ongelijkheid, rationalisering (ontwikkeling) en cohesie (samenhang, of het gebrek daaraan). Natuurlijk kun je je als socioloog van alles en nog wat afvragen, maar het heeft al snel te maken met die drie hoofdvragen, die ik net noemde.

Ik verwacht, dat als sociologen zich minder gespecialiseerde namen zouden geven, en wanneer ze zich vanuit hun eigen specialisme meer met algemene principes bezig zouden houden, de sociologie veel sterker zouden staan. Er zou in ieder geval een veel eenduidiger geluid te horen zijn.

Maar goed, genoeg onduidelijk gezeur. Om te laten zien, dat je je vanuit de sport goed bezig kan houden met de algemene vragen in de sociologie, volgen zeer binnenkort twee stukjes over sport en ongelijkheid in de samenleving.